बुधवार, १५ फेब्रुवारी, २०१२

सूर गवसला ....


ओला सुगंध श्वासात भरुन
मन स्वच्छंदी पाखरु होते
धुक्याच्या पटलाआडुन हळुच
ढगांना स्पर्श करीत........
नदीसवे मग खळखळुन हसते
कधी भीजलेल्या पाऊलवाटांवर
पडत सावरत मुक्त भटकते
तर कधी हिरवळीच्या गालीच्यावर
शांत पहुडते........
सरसरणा‍‍र्‍या सरींसोबत फेर धरुन
चिंब भिजते........
त्याच क्षणी माझे मन
मला हरवुन गवसते.....

तुझ्या विना मी अधुरी ....


चंद्राविना ते चांदणे अधुरे आहे .
तुझ्या मैत्रीविना आयुष्याच अधुरे आहे 
तुझ्यासंगे जगताना सुखाचा अर्थ कळतो .
जगताना तुझ्यासंग माझ्या आयुष्याला अर्थ मिळतो 
कसे जुळले हे अनामिक बंध 
आहे त्याला प्रामाणिक प्रेमाचा गंध 
हे दिवस असेच राहावे वाटतात ....
पण क्षण कसे फुलापाखारांप्रमाणे क्षणात उडून जातात ...
हातात आठवणींचे मोरपीस ठेऊन जातात ...
येण्याने तुझ्या आयुष्य भरून राहिलंय ...
आता त्या देवाकडे मागण्यासारखे काही न राहिलंय ...
एकाच मागते हे परमेश्वरा ...
सुखी ठेव नेहमी त्याला ...
वाटेतली दुख हवे तर दे मला ...

गोड नाते हे जन्मांतरीचे —


एक मी एक तू,
शब्द मी गीत तू
आकाश तू, आभास तू
साऱ्यात तू
ध्यास मी श्वास तू
स्पर्श मी मोहर तू
स्वप्नात तू, सत्यात तू
साऱ्यात तू

पंख लाऊनी, उडत चालले मन हे तुझ्यासवे
तुझी मी माझा तू , कधी केंव्हा कसे जुळले बंध हे
अबोल प्रीत ही, हे नाते नवे
अजब रीत ही, हे स्वप्न नवे

या भोवताली, काही दिसेना
तू आणि मी, मी आणि तू, काही बाकी उरेना
होतो कुठे अन, आलोतं कोठे
रस्ता कुठे जाई कसा, काही कळेना

का कळेना कोणत्या क्षणी हरवते मन कसे
उमलती कश्या धुंद भावना अल्लद वाटे कसे
बंध जुळती हे प्रीतीचे
गोड नाते हे जन्मांतरीचे —

माझा श्वास फक्त तुझासाठी .......

तुला न पाहता तुज्यावर ठेवलेला विश्वास
तुला न पाहता तुझा धरलेला हात,
आयुष्यात कधीचं सोडणार नाही..
माझ्या न कळतच माझ्या मनाने
तुझ्यासोबत जोडलयं ह्रदयाचं नातं,
जोपर्यंत जीवात जीव आहे ,श्वासात श्वास आहे ,
तो पर्यंत तर सगळेच जगतात , पण मी जगते
तुझा माझ्यावर असलेल्या विश्वासावर,
माझ्यावर असलेल्या प्रेमावर जो पर्यंत ते आहे
तो पर्यंत मी मरणार नाही
मरेपर्यन्त तरी तुला विसरणार नाही.

सोमवार, १३ फेब्रुवारी, २०१२

कळेल का कधी मला ???


तुझ्याशी बोलाव अस नेहमीच 
वाटत मला,
कितीही बोललं तरी बोलतच
रहावस वाटत मला !

तू भेटावास असही वाटत मला
भेटलास कि तुझ्या त्या 
हसऱ्या डोळ्यांत झोकून
द्यावास वाटत मला !

तुझ बोलन कधी खोडकर तर
कधी अजमावाल्यासारख .
तुझ बघण कधी मिश्कील,
कधी अंतरीचा ठाव घेतल्यासारख !

आनं तुज ते हसण
निखळ, निर्मल मनालाच 
प्रतिबिंबित केल्या सारखं
असं तू नेहमीच हवाहवासा वाटतोस,
वेड्या ह्या मनाला !

मनं पाखरू .....


ओला सुगंध श्वासात भरुन
मन स्वच्छंदी पाखरु होते
धुक्याच्या पटलाआडुन हळुच
ढगांना स्पर्श करीते ........
नदीसवे मग खळखळुन हसते
कधी भिजलेल्या पाऊलवाटांवर
पडत सावरत मुक्त भटकते
तर कधी हिरवळीच्या गालीच्यावर
शांत पहुडते........
सरसरणा‍‍र्‍या सरींसोबत फेर धरुन
चिंब भिजते........
त्याच क्षणी माझे मन
मला हरवुन गवसते.....

तुझी आणि माझी नव्यानी भेट ...



तुझी आणि माझी नव्यानी भेट 
खूप सारे प्रेम आणि छोटीशी तक्रार 
समज गैरसमज मधून नाते झाले तयार 
कधी आता नाही घेणार माघार 

खूप खूप प्रेम करू बजावले एकमेकांना 
नाही रुसयाचे नाही फुगायचे
नाही भांडायचे समजावले आम्ही स्वताला 

तुझी मी होईन मैत्रीण तर कधी तू माझा मित्र 
तू नको भोगुस आता दुःख आणि कष्ट 

पण.... लक्षात ठेव आयुष्यभर 
मला देखील नाही तुझ्याशिवाय कुणाची आस 
तूच माझा आधार आणि तूच माझा श्वास

शुक्रवार, १० फेब्रुवारी, २०१२

निशब्द प्रेमाची गाथा...

स्वःताहून जास्त प्रेम तुझ्यावर केले होते मी,
माझे सर्वस्व अर्पण केले होते मी..
तुझा भास, तुझा सहवास,
तुझ्याचं प्रेमात पडले होते मी..
नाही कधी मिळाले मला काही,
ना मिळाले काही मला आजहि ..
स्वप्न रंगवत होते आपली एकांतात ,
पण ?????
स्वप्नांतील रंगचं नाहीसे झाले आज..
खूप ठरवले होते मी स्वःताशीचं,
नाही पाहणार तुझ्याकडे कधीचं..
पण ?????
प्रेम होते तुझ्यावर आधीचं,
संपणार नव्हते ते आज व कधीचं..
आज तू मला सोडून गेला होतास
काळीज माझे काढून निघून गेलास
मरण सुद्धा माझ्या नशीबात का नव्हते,
आयुष्याचे चित्र रंगहीन करून गेलास
तू मला सोडून निघून गेलास
अश्रूंच्या ओंझळीत मला सोडून गेलास ..
मला विसरून जा म्हणालास
मग का माज्या चीत्तेवर माझ्यासाठीचं रडलास ?????

कित्येकदा तुला सांगावसं वाटतं......

कित्येकदा तुला सांगावसं वाटतं
पण शब्द ओठातच गुदमरतात,
पापण्यांची अबोल किलबिल होते
आणि शब्द डोळ्यांतच उमटतात......
 कित्येकदा तुला  सांगावस वाटतं 
मनातील भावना मनातच राहतात 
शब्द बर्फागत मुखातच थिजतात 
गोठलेल्या शब्दातून त्या मग 
मूक वचने बाहेर येतात 
कित्येकदा तुला  सांगावस वाटतं 
काय सांगावं काय नको 
या विचारात रात्र सरुनी जाते
तेजाच्या पहिल्या किरणाने 
नव्या दिवसाची चाहूल लागते 
कित्येकदा तुला  सांगावस वाटतं 
नव्या उमेदीची, नव्या  नात्यांची , नव्या आयुष्याची 
गुंतागुंत तुज सवे सोडवावीशी वाटते 
गुंतलेल्या त्या नात्यांमधून बाहेर पडावेसे वाटते 
बंदिस्त त्या आयुष्यातून मुक्त उडावेसे वाटते 
कित्येकदा तुला  सांगावस वाटतं 
सोन्याच्या पिंजर्यातील तडफडणाऱ्या पोपटागत
बंदिनीच्या लाभलेल्या आयुष्यातून  
दूर कुठे तरी ऊंच आभाळात संचारावेसे वाटते 
बस कित्येकदा तुला  हेच सांगावेसे  वाटतं
एवढेच सांगावेसे वाटते ......... 

न त्याला कळावे न मला कळावे .....


असाव कुणीतरी माझ्या मनाचं वेध  घेणार 
न काळात माज्या मनातील भावनांना भेदणार 
प्रवेश  त्याचा मनाच्या अंतरित व्हावा 
न त्याला कळावा न मला कळावा
एकमेकांच्या मनातले नकळते भाव एकमेकास कळावे 
जणू जादुई नगरीत स्वताचे स्वप्न हरवावे 
भावनांच्या गाठोड्यात गुंताव्या त्याच्याही भावना 
त्याच्या ध्येयात साकार व्हाव्यात माझ्या कल्पना 
न कळत त्याच्या नि माज्या मनाची गुंतागुंत व्हावी 
न त्याला कळावी न मला कळावी 
नितळ प्रेमाचे नितळ मैत्रीचे 
असे हे नाते आयुष्यभराचे 
जगावे दोघांनी फक्त एकमेकांसाठी 
न त्याला कळावे न मला कळावे 
मांजरी सारखे डोळे मिटून दोघांनी प्रेम करावे 
कुणी पाहत नाही अस समजत असताना सर्व जगाने ते पाहावे 



शुक्रवार, ३ फेब्रुवारी, २०१२

मी आभारी आहे ….

मी आभारी आहे
तु दिलेल्या दुःखांसाठी मी आभारी आहे
कीचांळत्या जखमांसाठी मी आभारी आहे.

कुठे होता रुमाल माझ्या कधी
तु दिलेल्या आसवांसाठी मी आभारी आहे.

कुणाचा हा प्रवास कधी पुर्ण झाला आजवर
तुझ्या त्या चार पावलांसाठी मी अभारी आहे.

आज रात्र जाते चादंण्या मोजण्यात माझी
कधी तु दिलेल्या स्वप्नांसाठी मी आभारी आहे.

आजवर किनाराच माझ्या नशीबात होता
तुझ्या त्या सागर लाटांसाठी मी आभारी आहे.

आयुष्य तुझे रंग पाहण्यात गेले माझे
तु बदलेल्या रगांसाठी मी आभारी आहे.

काल तो रस्ता ही म्हणाला सांग त्याला
तु दिलेल्या वळणांसाठी मी आभारी आहे.

अंगण कानात कुजबुजुन गेल रात्री, म्हणे
न तुटणा-या गुलाबांसाठी मी आभारी आहे.

मी शब्दांची सौदागर म्हणून जगले सदा पण
तु दिलेल्या त्या शब्दांसाठी मी आभारी आहे.

आज हि निवंडूग ह्या शब्दात ळॊळतो सदा
तु दिलेल्या ह्या छदांसाठी मी आभारी आहे

तू येतोस तेव्हा......



तू येतोस तेव्हा
डोळे तुझ्याकडेच पाहत राहतात
विसरतात ते सगळ भोवतालच जग
अन शब्दही तुझेच होऊन जातात

तू येतोस तेव्हा
दिशा साऱ्या रंगून जातात
चंद्रही होतो पोरका
अन चांदण्य स्तब्द होऊन जातात

तू येतोस तेव्हा
फुलेही ( कळ्या ) मोहरून जातात
विसरतात ते मीपण आपल
मनमोहून उजळून जातात

तू येतोस तेव्हा
वाराहि तुला स्पर्शन्यास आतुरतो
तुझ माझ प्रेम पाहून
तोही स्वताला विसरून जातो

तू येतोस तेव्हा
मन हे वेड भारावून जात
मग मीही माझी नसते
तुझ्यात स्वताला सामावून घेत

पण तू नसताना
जीव तुझ्या भेटीला व्याकूळ होतो
माझ्यातली मीच हरवून जाते
तुझ्या विऱ्हाटला एक-एक क्षण
मग तुझ्याविना मी आधुरी आहे
हे भासवून जातो...............

गुरुवार, २ फेब्रुवारी, २०१२

"आयुष्य"


"आयुष्याला शब्दात मांडन अशक्य असत ..
किती ही मांडन्याचा प्रयत्न केला तरी ते अपुरच असत ...

आयुष्य आयुष्य असत...
त्यात जे व्हायच असत ते होतच असत ...
आयुष्य हे बऱ्याच नात्यात गुंतलेल असत ...
जे सोडवता सोडवत तर नाहीच पण अधिकाधिक गुंतत असत ...

आयुष्य नेमक काय ? हे खर तर कुणालाच कळत नसत ..
आणि कुणाच्या कितीही जोर लावला तरी ते पाहिजे तस वळत नसत ...

तरी हे भाबड मन, त्याला ओळखन्याच्या प्रयत्नात असत ...
नेहमी कधीही न सुटनाऱ्या कोड्याला सोडवत असत ..."

ओंजळभर नात.........


ओंजळभर नात तुझ्या नी माझ्या मैत्रीचं,
ओंजळभर नात आपल्यात रुजलेल्या प्रेमाचं,

या ओंजळीला हात तुझे नि माझे,
या विश्वाचे आपणच राणी नि राजे,

खूप विश्वासाने ओंजळ हि भरलेली,
बिना लग्नाची जणू नवरी नटलेली,

सावरलीस तिला जस बाळ नवं जन्मलेलं,
सुरवंटाचे फुलून फुलपाखरू जाहलेल,

तुझ्या खांद्यावरून उंच भरारी तिची होती,
आभाळात नव्हे तुझ्यातच सामावलेली,

काय झाले अचानक असे जे मीच बिथरली
त्या थरकापाने ओंजळ माजी सुटलेली

वाहून गेले कधी नाते, तेही लक्ष्यात न आले,
माज्या एका चुकीमुळे होत्याचे नव्हते झाले,

ज्या भरवसाने ओंजळ धरलेली,
मिटण्या ऐवजी ती उघड्यावर पडलेली,

भान येताच जागी जेव्हा कर पाहिलेला,
हारून स्वतःशी ओंजळ प्रेमास मुकलेला

सावरली ती ओंजळ माजी तूच प्रेमाने
साथ हि मागितली तू त्याच हक्काने

पुन्हा एकदा भरली माजी विश्वासाची ओंजळ
पण ठिगळागत दिसली ती भरलेली घागर

विस्कटलेल्या मनातले फिस्कटलेले प्रश्न ........


विस्कटलेल्या मनात फिस्कटलेत कित्येक प्रश्न...
शोधता उत्तर एकाचे ठाकतायंत उभे नवे प्रश्न

झाल्यानंतर चुका वाटतं झाल्याच नसत्या तर
गेल्यानंतर निघून वेळ वाटतं घड्याळाचे काटे मागे सरकवता आले असते तर

घडल्या गोष्टींचा न चुकता होतो पश्चात्ताप
पण ज्याची असते किंमत शून्य

क्षणागणिक स्वप्न आणि मनातच प्रयत्न
दुरावत यश ..कमी पडतायत कष्ट

कधी वाटतात सारे परके तर कधी सारे फक्त माझे
कधी दिसतं स्वार्थी जग तर कधी मन चिंब करणारी मैत्री
वागावं कसं.....बोलावं कसं ....मिळताच राहतात सल्ले ...

विस्कटलेल्या मनात फिस्कटलेत असेच कित्येक प्रश्न...
शोधता उत्तर एकाचे ठाकतायंत उभे नवे प्रश्न

मला पण आता श्वास घेऊ दे ....

मोकलेपणाने एकांतात स्वता साठी विचार करू दे.
खुप झाली दुनियादारी,दुसर्यासाठी जगणं अन मरणं,
आता स्वत साठी पण मरून पहु दे
आता मला सुद्धा माझा श्वास घेऊ दे...............
मला पण जगायचय आता ...पण स्वत: साठी च
राना वनात फ़क्त "मी पण " जपून फिरायचय
कोणी मन दुखवून गेल म्हणून नाही ..
"त्या" कोणाला मनात च नको येऊ दे
मला पण आता माझा श्वास घेऊ दे....
तेच तेच उधललेल्या सागराच्या लाटे सारख सारख बनुन सतत फूटने
आता बंद होऊ दे...
मनाला आता संथ नदीच ..तिथे च स्वत: साठी च थांबलेल पात्र होऊ दे.
ते त्या सागराला हि जाउन नको मिळू दे.
मला पण आता माझा श्वास घेऊ दे.
त्या हिरमुसलेल्या नात्यानी दिलेल्या अणि कधीच न भरणाऱ्या
चिघळलेल्या जखमांचा विसर पडू दे.
थंड हवेतला सुगंध अनभवू दे.
मला पण आता माझा श्वास घेऊ दे
आतल्या आत गुदमर्लेला हुंदका आता ओठाशी येऊ दे .
मनातल विष आता डोळ्यातून पाझरु दे.
जगायचय जगायचय म्हणताना च "काळ" येइल समोर
हात पुढे करेल न् बोलेल चल माझ्या सोबत
तो समोर येण्या आधी जगुन घेऊ दे
आता तरी माझा श्वास माला घेऊ दे....................................

मी म्हणजे नेमकि कोण आहे ???????


डोळ्यात स्वप्ना सामाउन झोपता येत मला,
आठवणींच्या सोबतीने जगता येत मला,
भावनांचा काहूर रोखता येतो मला,
काळजाला जाळून देखील जगता येत मला,
जर, आयुष्य रेखाटून भविष्य घडवत आहे...
खरच संग न रे किती अवघड आहे...मी... मी म्हणजे नेमकि कोण आहे.?????

सांग कशाला आलास तू ???

उजाड़ होते जीवन माझे,
किती परी ते छान होते,
होते माझी मीच एकटी,
सुख किती परी तयात होते,
नाही वाटली ओढ़ कुणाची,
जवळी नव्हते जरी कुणी,
नाही लाभले प्रेम कुणाचे,
नव्हती तयाची खंत मनी,
जीवनात परी तू माझ्या येता,
स्वर्ग सुखाचा झरा वाहिला,
जीवनसाथी मानून तुजला,
गोफ नवा मी त्वरे गुंफला,
धागा परी मध्येच तोडून,
सोडून मजला गेलास तू,
जायचेच जर अखेर होते,
सांग कशाला आलास तू???

बुधवार, १ फेब्रुवारी, २०१२

न कळले कधी, मन झाले तुझे....


न कळले कधी, मन झाले तुझे
न कळले कधी, मन झाले तुझे
श्वास-श्वास हा माझा, तुझ्या अंगाणीची फुले

तुझ्या स्वप्नांचे तारांगण, उमलवत रात्र सरे
नैनाच्या त्या तीरात , रातराणीचा भास उरे

सूर तुझाच, माझ्या रोमातून गाई
माझ्या शांत पापणी खाली थेंबाळून जाई

नको मन माझे व्यापूस, रस्त्यांचे कुणा कुठे नेणे
तू नसताना श्वास ही माझा, मला सहन ना होणे!!!

कधी तू असा अबोल की..


कधी तू असा अबोल की..
वाटते,शब्द द्यावेत तुला उधार,
की,शब्दांचे वादळ तर नसते तुझ्या मनात ?

कधी तू असा बोलका की..
वाटते,तुझ्या शब्दांत वाहून जाईल मी,
की,रित्या शब्दांचे तुझे गुपित मला समजत नाही ?

कधी तू असा शांत की..
वाटते,तुझ्या ह्रदयात विरघळावे मी,
की,वादळापूर्वीची ही शांतता तर नाही ?

कधी तू असा अशांत की..
वाटते,चंदन व्हावे मी तुझ्यासाठी,
की,आगीशी संग मी करत तर नाही ?

कधी तू इतका जवळ की..
वाटते,तुझ्या श्वासांचीही चाहुल घेतेय मी,
की,मला तुझ्यावर विश्वास नाही ?

कधी तू इतका दूर की..
वाटते,तुझ्याशिवाय दुनिया माझी रिती,
की,आपल्यातले अंतर मी मोजलेच नाही ?

कधी तू असा..कधी तू तसा..
वाटतो तरीही, मला हवाहवासा,
की,'प्रेमा'च्याच 'प्रेमा'त आहे मी ?

पण तरीही,'तू' मला हवाहवासा..हवाहवासा..