मंगळवार, ३१ जानेवारी, २०१२

आदित्य ......... आयुष्याची एक सुरवात


तुजे नाव म्हणजे सुरवात   ....
नव्या आयुष्याची, नव्या दिवसाची, नव्या जीवनाची ,
तूच माज्या जीवनाचा शिल्पकार ,
तूच या मूर्तीचा मूर्तिकार ,
तुज्या हातूनच घडले माज्या जीवनाचे शिल्प ,
तुज्या शब्दातूनच जगले मी हे आयुष्य अल्प ,
तुज्या नसण्यात आहे माज्या जीवनाचा अंत ,
कारण तुज्या नावातच आहे माज्या जीवनाचा आरंभ ,......

मी .....

स्वप्नाविश्वतली स्वप्न वेडी मी .........
भावविश्वातली भावली मी  .........
कितीही बोलले तरी अबोल मी  .........
कितीही जगले तरी मृत मी  .........
मनाच्या गुंतात गुंतालीली मी  .........
बाहेरील विश्वात हरवलेली मी .........
स्वतातील सत्वाच्या शोधात मी .......
प्रियकराच्या आत्म्यात वसलेली मी  .........
किती रुपात वाटले गेलेली मी  .........
तरीही स्वताच स्वताला अजूनही शोधतेय मी  .........

...एक नविन विश्वास...

कोरड्या झालेल्या ओठांवरुन
हलकेच जिभ फ़िरवली
मान फ़िरवुन ... नजर चोरली...
बहुदा... मनातली चलविचल नकळत लपवली..
''तू... ........................ !!''
ती म्हणाली काल जेव्हा....
झोंबरा वारा अंगावर झेलत ...
तळहातावर फ़ुंकर घालत...
नखाने माती उकरत...
तिने डोळ्यांतुन वाहणारा पुर थांबवत...
'' तुला ना................ ''
ती म्हणाली काल जेव्हा....
दर वेळी नविन अर्थ निघतो
तिच्या ''तू'' ..''तु .. ना'' मधुन
आकलनाच्या बाहेर असतात
त्या कंसातल्या वाक्याचे अर्थ...
मी नेहमीच हतबल तिच्या समोर...
ती जोरदार हल्ला करते ...
स्व:ताच म्हणन पटवुन देते
खर तर ती दुसरी कुणी नसते,
माझ्यातालीच 'मी ' असते...
एक नविन विश्वास...
स्व:ताला ओळखण्याची कुवत
ती नेहमीच मला देत असते...
मला मी परत एकदा नव्याने भेटले
एका नविन आत्मविश्वासाने ....
ती म्हणाली काल जेव्हा....
''यु आर द बेस्ट''